Przy planowaniu wykończenia podłogi istotne są nie tylko i wyłącznie kolor i rodzaj materiału, lecz też sposób jego łączenia z pozostałymi szczegółami wnętrza. Lastryko występuje w wielu odmianach, a różnice dotyczą przede wszystkim rodzaju kruszywa, wielkości jego ziaren i zastosowanego spoiwa. Posadzka lastryko może zawierać fragmenty marmuru, granitu albo innych kamieni, których układ staje się widoczny po odpowiedniej obróbce.
Na ostateczny wygląd wpływa też tło, czyli kolor masy wiążącej. Przy projektowaniu powierzchni trzeba uwzględnić wielkość pomieszczenia i sposób jego użytkowania. Całkiem inaczej dobiera się kruszywo do niewielkiego wnętrza mieszkalnego, a inaczej do dużej przestrzeni, w której występuje intensywny ruch pieszy. Znaczenie mają też grubość planowanej warstwy oraz poziom, na którym znajdą się sąsiadujące posadzki. Różnice wysokości mogą bowiem wymagać dodatkowego przygotowania podłoża jeszcze przed rozpoczęciem właściwych prac.
W zależności od przyjętej technologii materiał może być przygotowywany w postaci gotowych elementów albo układany wprost na miejscu. Lastryko wylewane pozwala wykonywać powierzchnie o określonym podziale i układzie, jednak wymaga szczegółowego zaplanowania kolejności robót. Przed rozpoczęciem mieszania składników należy ustalić proporcje spoiwa i kruszywa, a także sprawdzić warunki panujące w pomieszczeniu. Samo wykonanie lastryko obejmuje przygotowanie stabilnego podłoża, wyznaczenie poziomów, rozmieszczenie potencjalnych listew podziałowych i rozprowadzenie masy. Szczególnie istotne jest zachowanie jednakowej grubości warstwy. Przy większych realizacjach trzeba też przewidzieć miejsca dylatacji, które uwzględniają pracę materiałów pod wpływem przeróbek temperatury. W trakcie przygotowywania mieszanki nie trzeba zmieniać proporcji składników bez uwzględnienia ich właściwości. Nadmiar wody może wpłynąć na strukturę i wytrzymałość gotowej powierzchni, a nierównomierne rozmieszczenie kruszywa będzie widoczne po odsłonięciu jego ziaren. Kolejne czynności tworzy się dopiero po właściwym związaniu materiału.
W starszych budynkach lastryko na prawdę często występuje na schodach, korytarzach, klatkach schodowych i w pomieszczeniach technicznych. W takich miejscach można zaobserwować różnorodne rodzaje uszkodzeń, uzależnione od sposobu użytkowania oraz wcześniejszych prac remontowych. Część powierzchni może być wyłącznie zmatowiona, podczas gdy inne fragmenty mają wykruszone kruszywo, ubytki lub pęknięcia. Renowacja lastryko wymaga rozpoznania przyczyny tych przemian. Jeżeli już uszkodzenie powstało wskutek miejscowego uderzenia, możliwe jest użycie naprawy punktowej. Gdy jednakże pęknięcia powtarzają się w kilku miejscach, należy sprawdzić również stan podłoża i połączenia poszczególnych warstw. Ważne jest rozróżnienie zwykłych śladów eksploatacji od uszkodzeń, które mogą się powiększać. Przy uzupełnianiu braków dobiera się kruszywo o zbliżonej wielkości i kolorze, choć uzyskanie identycznego wyglądu jak w starej części nie za każdym razem jest możliwe. Różnice mogą wynikać z naturalnego starzenia się materiału, wcześniejszego czyszczenia lub zastosowania innych proporcji składników w trakcie pierwotnego utworzenia.
W trakcie prac odnowieniowych na prawdę bardzo często stosuje się obróbkę mechaniczną, której zakres uzależniony jest od grubości i stanu istniejącej warstwy. Szlifowanie i polerowanie lastryko obejmuje kilka etapów, a ich kolejność ma znaczenie dla końcowego wyglądu powierzchni. Najpierw usuwa się nierówności i zewnętrzną warstwę materiału, ażeby odsłonić kruszywo. Następnie stopniowo zmienia się gradację narzędzi ściernych, uzyskując coraz gładszą strukturę. Nie zawsze konieczne jest głębokie szlifowanie. Jeżeli powierzchnia jest równa, a uszkodzenia mają nieznaczny zakres, intensywna obróbka mogłaby prowadzić do niepotrzebnego zmniejszenia grubości posadzki. Polerowanie wytwarza się po odpowiednim przygotowaniu materiału, dostosowując sposób pracy do rodzaju spoiwa i oczekiwanego wykończenia. Warto uwzględnić też miejsca trudno dostępne, tj. narożniki, krawędzie przy ścianach czy stopnie schodów, ponieważ wymagają one na prawdę często innego sposobu obróbki niż bardzo duże, otwarte powierzchnie. Po zakończeniu prac istotne pozostaje prawidłowe korzystanie podłogi. Do czyszczenia należy dobierać środki odpowiednie dla danego rodzaju lastryko, unikając preparatów, które mogą reagować ze spoiwem lub pozostawiać skomplikowane do usunięcia osady.
Zobacz także: posadzka terrazzo.
