Wybieranie wyposażenia do pracy z arkuszami metalowymi zaczyna się zwykle od określenia, jakie elementy mają powstawać i w jakiej liczbie. Dopiero później można wycenić, jakie możliwości techniczne będą faktycznie potrzebne. Maszyny do obróbki blachy pracują w różnych zakresach grubości i szerokości materiału, dlatego parametry urządzenia powinny odpowiadać konkretnym zadaniom.

W praktyce na prawdę często okazuje się, że ważniejsza od samej mocy jest sposobność precyzyjnego ustawienia procesu. Przy małej serii większe znaczenie może mieć łatwa zmiana ustawień, natomiast przy produkcji powtarzalnej znacząca staje się stabilność wymiarów kolejnych elementów. Należy także uwzględnić miejsce potrzebne na podawanie i odbieranie arkuszy. Samo urządzenie zajmuje określoną przestrzeń, niemniej jednak sposób jego obsługi może wymagać dodatkowego obszaru roboczego.

Pierwszym etapem wielu prac jest przygotowanie arkusza do dalszego formowania. Przecinarki służą do rozdzielania blachy na części o określonych wymiarach, a sposób wykonania cięcia wpływa w późniejszym czasie na kolejne operacje. Przy krótkich elementach różnica kilku milimetrów może posiadać większe znaczenie niż przy dużych, prostych konstrukcjach, dlatego przed rozpoczęciem pracy trzeba ustalić wymagane tolerancje. Nie bez znaczenia jest także rodzaj materiału. Blacha stalowa, nierdzewna czy aluminiowa może wymagać innych parametrów pracy, nawet jeśli ich grubość jest bardzo podobna. Podczas przygotowywania większej liczby szczegółów przydatne jest zachowanie stałego sposobu pozycjonowania materiału. Jeżeli właściwie każdy arkusz jest ustawiany nieco przeciwnie, usterki mogą się stopniowo powtarzać na kolejnych częściach. Z tego powodu w praktyce sprawdza się nie tylko i wyłącznie pierwszy detal, lecz także dobrane elementy realizowane w kolejnej części serii.

Kolejną grupę operacji stanowi formowanie blachy. Giętarki wykorzystuje się do wykonywania określonych kątów i kształtów, niemniej jednak uzyskany rezultat zależy od kilku czynników jednocześnie. Oprócz grubości arkusza znaczenie mają jego właściwości, szerokość gięcia, zastosowane narzędzie oraz sposób podparcia. Szczególnie przy dłuższych elementach trzeba zwrócić uwagę na właściwe prowadzenie materiału. Niewielkie odchylenie na początku może przełożyć się na wyraźną różnicę na drugim końcu elementu. Nierzadko niezbędne jest wykonanie próbnego gięcia i sprawdzenie rzeczywistego kąta, ponieważ wartości przyjęte na podstawie wcześniejszych prac nie muszą dać identycznego efektu przy innym materiale. Dochodzi do tego sprężynowanie blachy, przez które po zwolnieniu nacisku szczegół może częściowo zmienić uzyskany uprzednio kształt. Uwzględnienie tego zjawiska jest zwłaszcza ważne tam, gdzie kolejne części muszą w późniejszym czasie do siebie pasować.

Zaginarki znajdują przeznaczenie przy wykonywaniu krawędzi, zakładek a także bardziej złożonych profili. W sytuacji takich elementów znaczenie ma nie tylko dokładność pojedynczego zagięcia, ale też kolejność całego procesu. Jeżeli 1-szy etap zostanie utworzony w niewłaściwym miejscu, kolejne ustawienie arkusza może stać się mocno utrudnione. Przy detalach o wielu zagięciach warto zatem wcześniej analizować ich geometrię i ustalić kolejność operacji. Ma to również wpływ na ryzyko powstawania odkształceń w już uformowanych fragmentach. W codziennej pracy powinno się dodatkowo brać pod uwagę ograniczenia wynikające z wymiarów urządzenia, dostępnej przestrzeni a także masy obrabianych arkuszy. Nie każda blacha o określonej grubości będzie zachowywała się bardzo podobnie, a dane dotyczące maksymalnych sposobności maszyny nie zastępują oceny konkretnego materiału i kształtu szczegółu. Dlatego planowanie obróbki obejmuje zwykle kilka etapów: przygotowanie wymiaru, wykonanie cięcia, wyselekcjonowanie sposobu formowania a także kontrolę wymiarów po każdej istotnej operacji.

Zobacz także: przecinarki tarczowe.